Swan Song

afval-bos-9.jpg

Zwanenzang is de vertaling van kunstwerk Swan Song. Het betreft een kunstwerk gemaakt van allemaal afval. Het afval van één week is verzameld en verwerkt tot kunst.

De Amerikaanse kunstenares Clare Celeste Börsch raakte geïnspireerd door afval dat niet biologisch afbreekbaar is en op de vuilstort belandt [of in de oceanen…]. Ze verzamelde afval gedurende een week in de buurt van Berlijn en maakte daar dit kunstwerk van.

Je ziet veel plastic bekertjes, verpakkingsmateriaal en heel veel rietjes. Gelukkig worden die plastic rietjes binnenkort verbannen in de Europese Unie. Er wordt aan gewerkt….

Meer mooie kunst van plastic? https://jmdinspireert.com/2018/11/12/plastic-renaissance/

Drift W1

Segway-E-Skate-2.jpg

Inmiddels kent iedereen de Segway, het vreemde karretjes op 2 wielen waarop je voornamelijk toeristen ziet rijden…

Het werkt middels een zelfbalancerende techniek. Deze technologie is nu ook verwerkt in rolschaatsen, elektrische rolschaatsen genaamd Drift W1. Op filmpjes zie je hoe hard je daarop kan gaan. Bedoelt voor jonge en hippe mensen. [Voor durfals?] Binnenkort op de schoolpleinen te zien? Of meer voor forenzen die nog een stukje verder moeten reizen na openbaar vervoer?

Ze worden officieel gepresenteerd tijdens de IFA 2018 in augustus te Berlijn. Dan worden ook de prijzen bekend gemaakt.

Ook leuk om terug te lezen: https://jmdinspireert.com/2015/03/20/skateboard/

Brussel in 14 uur

 

Vorig weekend waren wij in Brussel en dat is ook weer een erg leuke stad! We komen aan op vrijdagavond en lopen al snel de stad in. Vlak bij ons appartement is een grote kerstmarkt met allemaal kraampjes met van alles en nog wat, een ouderwetse kermis en alles eromheen is aangekleed met kerstlampjes en heel sfeervol. Dan vinden we per toeval -en helaas in de stromende regen- Italiaans restaurant Nona. Gelukkig was er een tafeltje vrij, want het was er vol. Logisch, de houtoven gestookte pizza’s zijn overheerlijk en echt zoals ze zijn bedoelt: met slechts een paar en pure ingrediënten en je kan kiezen uit maar 8 pizza’s. Lekker.

De volgende ochtend gaan we eerst ontbijten en daarna op zoek naar het beroemde beeldje Manneke Pis. Inderdaad een klein beeldje en dit keer aangekleed als zwarte piet, manneke Piet! [Grappig: onze verhuurder van de AirBnB merkte op dat de toeristen vaak teleurgesteld zijn omdat het beeldje zo klein is, maar stel je het beeld eens groter voor…!] Even doorgelopen om de prachtige wandgraffiti van Manneke Peace te zien. Een kleurige variant. We wandelen verder om even de sfeer te proeven van de mooie panden aan de Grote Markt, een aantal daarvan liggen vol in de zon met een stralend blauwe lucht er achter. Mooi hoor. In de loop der tijd heeft de gemeente de rooilijnen aangepast van de te bebouwen oppervlakken, oude panden staan dichter op elkaar dan nieuwere en daardoor zijn er stukken van de oude zijgevels in beeld die meestal zijn voorzien van heuse kunstwerken waaronder een leuke afbeelding van Kuifje. We ontdekken per toeval op een kerkplein een leuk Labyrint van gekleurd perspex. We maken een flinke wandeling naar de interieurwinkel LuLu, een conceptstore met meubels, design en een café. Het is de moeite waard, leuke spullen en een prima lunch. Aan het eind van de dag gaat de zon prachtig onder en vanaf het Paleis van Justitie, wat een stuk hoger ligt, hebben we een prachtig zicht over de lager gelegen delen van de stad.

We gaan in de avond met de metro naar het uitgaansgebied voor grote evenementen, Paleis 12, waar we het concert van het celloduo 2Cellos bekijken, beluisteren, beleven. Ge-wel-dig! Het is vlakbij het Atomium waar we langs wandelen, wat prachtig is verlicht in de avond. De volgende ochtend lopen we per toeval langs de kade, kaai van het kanaal Brussel-Charleroi en zien een industrieel pand met Italiaans design. Gesloten op zondag, maar de stoeltjes buiten leveren mooie foto’s op. We stappen in de auto en rijden prompt langs een andere variant van Manneke Pis, hondje Pis genaamd Zinneke Pis. [Er schijnt ook nog een vrouwelijke variant te zijn, Jeanneke Pis…] We gaan deze ochtend het bekendste bouwwerk van Brussel uitgebreid bekijken, het Atomium. Bedacht voor de wereldtentoonstelling van 1958 en gelukkig bewaard gebleven. [Lees meer hierover in onze eerdere blog: https://jmdinspireert.com/2017/11/27/atomium/%5D We hebben een combi-ticket gekocht en bezoeken ook nog het A.D.A.M., het Bussels Design Museum, met meubels en designstukken gemaakt van allerlei soorten plastic. Hier hadden we ons veel meer van voorgesteld, jammer. We nemen nog een lekkere puntzak met Vlaamse Friet en rijden dan terug naar huis… We hadden wel een prima weekend in deze leuke stad!

We blogden eerder over Berlijn: https://jmdinspireert.com/2016/02/08/berlijn-in-30u/ En over Londen: https://jmdinspireert.com/2017/09/09/london-in-20u/

Atomium

Als je in Brussel bent dan bezoek je naast Manneke Pis ook het Atomium. Hét bekendste gebouw van deze stad. Het leuke is dat je er ook in kan, 5 van de 9 bollen zijn toegankelijk voor publiek en onderling verbonden met lange trappen en roltrappen.

Het is gebouwd in 1958 vanwege de wereldtentoonstelling, de Expo 1958. Het stelt één elementaire cel van ijzer voor, ijzer was in die tijd sterk in ontwikkeling en men had een optimistische kijk op de toekomst en dat wilde België uitstralen. De bollen werden gemaakt van aluminium en de naam Atomium is een mix van aluminium en atoom. Het gebouw zou niet langer dan 6 maanden blijven staan, maar aan het eind van de tentoonstelling was het gebouw zo populair geworden dat men besloot om het te behouden. Net als de Eiffeltoren te Parijs…

De 9 bollen, Sphere genoemd, hebben een diameter van 18 meter en zijn inmiddels, na een uitgebreide restauratie met staal bekleed. De basisbol heeft een permanente tentoonstelling over de jaren 50. Er is een tentoonstellingsbol voor tijdelijke tentoonstellingen, een centrale bol met de entree en een designwinkeltje en een kinderbol. De laatste is alleen open wanneer er schoolgroepen zijn, dan kunnen die kinderen zelfs in de bollen overnachten!

In 2013 is dit bijzondere bouwwerk door CNN uitgeroepen tot bizarste gebouw van Europa. Bizar, maar indrukwekkend!

We waren eerder in Berlijn, zie: https://jmdinspireert.com/2016/02/08/berlijn-in-30u/ En ook in Londen: https://jmdinspireert.com/2017/09/09/london-in-20u/

London in 20u

Wij waren op vakantie in Engeland, het zuidelijke deel [in ons geval West Sussex] is een echte aanrader! Vanaf onze locatie waren we binnen 10 minuten bij een stationnetje en reisden we per trein in 100 minuten naar Londen, ons verslag:

De aankomst op station London Waterloo is indrukwekkend: wat veel sporen, wat veel perrons en wat veel mensen… We volgen de massa en zien buiten vrijwel direct de London Eye. Een prachtig modern icoon voor deze stad. Er staat een enorme rij voor van wachtende mensen om hier in 30 minuten een prachtig uitzicht over de stad te hebben terwijl je langzaam draait. Wij slaan over en besluiten rechtsaf langs de kade van rivier de Thames te lopen, de Queens Walk. We hebben geluk, het is mooi weer en hier is Summer Festival deze maand, langs de kade wordt op allerlei plekken live muziek gemaakt. Gezellig. Er staan her en der Foodtrucks waar je van alles kan bestellen: gezonde smoothies, fish&chips en ook de lekkerste koffie. Dan staan we ineens naast het bijzondere gebouw van het Tate Modern. In deze  voormalige krachtcentrale is het Londens museum voor moderne kunst gevestigd, wat een imposant gebouw. Wegens het gebrek aan tijd slaan we het museum over en gaan we slechts even de evenzo mooie museumwinkel in om ons te verlekkeren.

Pal tegenover dit museum is de Milleniumbridge geplaatst, een voetgangersbrug over de Thames. Deze heeft de bijnaam The Wobbly gekregen omdat hij wiebelt wanneer er veel mensen over lopen en die lopen er… Bijzonder dat deze rivier nog eb en vloed heeft, er zijn zandkunstenaars naast het water in het zand bezig om die bijzondere sculpturen te maken -en daar middels bordjes met creatieve teksten geld voor vragen- terwijl vanmiddag hun kunst verdwenen zal zijn… We volgen de stoet mensen en belanden daardoor op de geweldige Borough Market. Overvol met kraampjes waar de lekkerste geuren ons tegemoet komen. Hier kan je eten kiezen uit alle windstreken. Natuurlijk is er veel uit India, maar ook allerlei Afrikaanse hapjes, Duitse worst en allerlei soorten wraps. Vlees, vis of vegetarisch voor elk wat wils. Wij kiezen voor een heerlijk broodje Pulled Porc…

De route gaat daarna weer richting kade en ter plaatse van de Cityhal is een soort trap gemaakt wat tevens een park is, Potters Field Parc. Hier staan meerdere foodtrucks op een rij en ook hieris livemuziek. Een prima plek om wat uitgebreider te pauzeren met een verse smoothie en goede koffie met uitzicht op het oude icoon van Londen: the Tower Bridge. Na onze pauze wandelen we over dit icoon om dichterbij ‘de Augurk’ te komen, 30 St Mary Axe van Norman Foster staat in het financieel district tussen andere wolkenkrabbers en kreeg al snel de bijnam ‘The Gerkin’. Gevonden. We wandelen door deze stadswijk om in de nog in ontwikkeling zijnde wijk Shoreditch te komen. Hier zijn beduidend minder toeristen, hier zijn het vooral jonge Londenaren. Hip en trendsettend. Hier zijn de nieuwste winkels te vinden, vaak als pop-up. Zo ook Boxpark, een straat met 20 zeecontainers met daarin hippe kapsalons, designwinkeltjes, cafeetjes en… een heuse ballenbak. BallieBallerson is een ballenbak voor volwassenen en daarin zijn ze strikt. Onze kids mochten er niet in. Wij wel en we nemen een duik! De kinderen zijn er wat sneu van en krijgen daarom een bijzonder ijsje: een prachtige creatie [je kan hier allerlei toppings bestellen, denk aan gebrande marsmellows] in de bijzondere smaak en kleur charcoal. Grijs ijs… Lekker.

De tweede dag Londen begint wat vertraagd, achteraf vanwege de aanslag in Barcelona denken wij. Er is inderdaad opvallend veel beveiliging op de been. We wandelen dit keer onder de Londen Eye door, over de Westminster Bridge en staan dan onder de grote klokkentoren, de Big Ben. Het onderste deel staat in de steigers en later blijkt dat wij de laatste klokslagen hebben gehoord, de Big Ben ‘staat daarna uit’ vanwege een grote renovatie die jaren gaat duren. We gaan dit keer verder via de Underground, het enorme metronetwerk onder Londen. Op naar het Design Museum waarbij het oude pand aan de binnenkant is ontworpen door John Pawson. Engeland is prijzig, Londen is duur, maar het leuke is dat de hoofdexpositie gratis te bezoeken is. De expositie van onze Nederlandse Hella Jongerius [hoe leuk is dat!] slaan we daarom alsnog over. De expositie is wat kleiner dan verwacht, maar alsnog de moeite waard. De kinderen vermaken zich intussen met een heuse puzzelroute.

We stappen wederom in de metro om te gaan winkelen. We stappen daarom uit op een halte aan de drukste winkelstraat van Europa: Oxford Street, maar lopen al snel de iets minder drukke en, wat ons betreft, leukere straten eromheen in. Op zoek naar een leuk koffietentje belanden we bij Sketch, een soort café-restaurant met kunstgalerie in een. Hipper dan hip en duurder dan duur, maar wat een bijzondere interieurs heeft dit prachtige pand. Het blijkt een van de hipste uitgaansgelegenheden te zijn waarbij het restaurant zelfs 2 Michelinsterren heeft. De uitgebreide Afternoon Tea van 75 pond per persoon slaan wij dan ook over (nadat we uitgebreid hebben rondgekeken). We belanden in het bekende warenhuis Liberty, een prachtig oud pand met parfum, kleding, accessoires, meubels, planten en de bekende Liberty-stoffen. Voor de kinderen gaan we daarna ook het megagrote speelgoedwarenhuis Hamleys in en ook daar kijken we onze ogen uit, alles op speelgoedgebied is er en dan in tienvoud. Wat veel spullen, kleuren en kinderen… In de wijk Carnaby zijn ook weer allerlei leuke en bijzonder winkeltjes te vinden. We sluiten deze geslaagde tweede dag af met een heerlijke huisgemaakt Burger en maken een laatste ritje in een iconische rode dubbeldekker…

Wauw, Londen wat ben jij een gave stad. Wij komen zeker een keer terug!

Een eerder blog ging over onze trip naar wereldstad Berlijn: https://jmdinspireert.com/2016/02/08/berlijn-in-30u/

 

Norr11

prodotti-67952-rel5f1937448e6847b48998825a194e7e3e

Een prachtig meubelmerk is dit Deense design label Norr11.

Stijlvol design dat beïnvloed is door diverse culturen en vakmanschap van de verschillende jonge en ambitieuze ontwerpers uit Denemarken, Noorwegen en IJsland. De ontwerpen zijn gebaseerd op  innovatief en modern Scandinavische design met een eigen en persoonlijk jasje en het totaal is Nordic Living.

Er wordt gewerkt met natuurlijke producten en materialen en vaak lokale fabrikanten en werkplaatsen uit verschillende regio’s uit de buurt.

Er zijn tot nu toe slechts 5 showrooms in Europa, nog niet in Nederland. Dichtstbijzijnde showroom is in Londen of Berlijn. Maar inmiddels is dit merk wel verkrijgbaar bij verschillende woonwinkels in ons land.

Mooi.

 

 

 

Zwevende Tuin

rebecca-louise-laws-floral-installation-at-bikini-berlin-4-1

Om de lente te vieren zijn 30.000 bloemen opgehangen.

Installatie ‘Garten’ is van de in Londen gevestigde kunstenaar Rebecca Louise Law. De hangende tuin, is geplaatst in het atrium van het populaire Duitse Bikini Berlin. Het heeft 4 dagen gekost om met een team alle bloemen op te hangen aan koperdraden. Het lijkt een vrolijk gekleurd bloemenveld, maar dan op de kop.

De bloemen zullen donkerder worden en uitdrogen en worden daarna gebruikt voor een ander sculptuur.

Nog te zien tot en met 1 mei, mocht je naar Berlijn gaan dan kan je nog een kijkje nemen.

Ai Wei Wei

 

1024x1024

Kunst om aandacht te vragen voor het vluchtelingenprobleem.

14.000 oranje zwemvesten, gedragen door vluchtelingen en verzameld op het Griekse eiland Lesbos waar veel vluchtelingen aankomen. Door Ai Wei Wei geknoopt om de kolommen van het Berlijnse Konzerthaus om aandacht te vragen voor de vluchtelingen die Europa proberen te bereiken.

Ai Wei Wei is een Chinees conceptueel kunstenaar, politiek activist en filosoof. Ook actief in architectuur, fotografie en film. Hij verbindt de traditionele Chinese cultuur met zijn persoonlijke beeldtaal en staat bekend om zijn kritiek op de sociale en culturele veranderingen in zijn eigen land. Nadat hij zijn paspoort terugkreeg van de Chinese staat reisde hij meteen naar Duitsland.

Dit project gebeurt in samenwerking met de organisatie Cinema For Peace die tijdens het Berlijns filmfestival een gala organiseert om regisseurs en producers die via hun werk aandacht vragen voor de menselijke waarden in de bloemetjes te zetten.

Aandacht krijgt het zeker, ik zag al veel discussies voorbijkomen op internet van voor- en tegenstanders…

Berlijn in 30u

Wij zijn plusminus 30 uur in de prachtige stad Berlijn geweest:

Na aankomst om 11.30u op de luchthaven gaan we snel met de taxi naar ons hotel, hotel Amano nabij de Fernsehturm, bij de Alexanderplatz in voormalig Oost-Berlijn. Om daarna lopend naar de Jüdischen Mädchenschule te vertrekken voor een overheerlijke lunch in de Pauly Saal. Daarna lopen we door naar het Museuminsel om het indrukwekkende Neues Museum te bezoeken. Wat een grootsheid, wat een immense zalen. Belangrijkste attractie is het borstbeeldje van de Egyptische Nefertiti die in een hoge ruimte prachtig in een hoge vitrine staat. Toch zijn wij vooral geïnteresseerd in en onder de indruk van het gebouw, van de oorspronkelijke architectuur van Karl-Friedrich Schinkel. Ernstig beschadigd in WOII en heropend in 2009 na een restautratieplan van David Chipperfield.

We frissen ons op in het hotel en gaan door naar het Bouroullec Rollerblind Event bij Wir im Raum. Onder het genot van een glas champagne en overheerlijke amuses bekijken we de presentatie van de rolgordijnen van Kvadrat. De gebroeders Bouroullec hebben het rolgordijnsysteem verfijnd en voorzien van verschillende soorten Kvadratstoffen. Mooi. We belanden daarna op een cocktailparty in de Bar van de Mädschenschule…

De volgende ochtend vertrekken we lopend langs de oevers van de Spree richting de Reichstag met bovenop de Dome van Norman Foster. We hebben geen mogelijkheid voor een bezoek binnenin en lopen verder langs de grootse regeringsgebouwen door naar de Brandenburger Tor met daarachter de Unter dem Linden. We dwalen allemaal even door het Holocaustmonument [beschreven in onze blog op 07-02] om verder te gaan per metro richting het Jüdisches Museum. Zoals reeds apart beschreven, een zeer indrukwekkend gebouw van architect Daniel Liebeskind.

De gids verteld er mooie verhalen over. Toch zijn we ook hier vooral bezig met het gebouw en alle indrukken die het overbrengt. Vooral de ‘kerker’ met de kou en stilte en de ‘schreeuwende gezichten’ met de geluiden als er iemand over loopt. Als we daarna weer uit de metro stappen ligt voor ons Checkpoint Charly, we blijven op afstand met in ons achterhoofd de terreurdreiging van de dag er voor… Dan een overheerlijke lunch op de hippe en moderne locatie van de Bikini Bar, restaurant Neni met een prachtig uitzicht over de stad en vanaf de toiletten een kijkje in de naastliggende Zoo.

We lopen nog even binnen in de Gedächtnis Kirche met zijn overweldigende blauwe glas-in-lood ramen en ook het grote orgel. En gaan dan door naar de Bernauerstrasse waar een flink stuk van de muur is blijven staan en een monument vormt: Gedänkstatte Berliner Mauer. Naast het stuk muur van 170 meter, zijn er delen aangevuld van Cortenstaal, deels gesloten en deels open en een fotowand van de gesneuvelden, het Fenster des Gedänkes. Vanaf een uitzichtpunt hebben we uitzicht op een stukje ingesloten niemandsland met voor de muur in West en achter Oost en een oorspronkelijke wachttoren ertussen. In het Documentatiecentrum zijn uitvergrote zwart-wit foto’s te zien met mensen die over het prikkeldraad en over de muur naar elkaar zwaaien, van begin jaren 60. Ongelofelijk dat dit tot 1989 de harde werkelijkheid was… We vertrekken tegen 17.30u richting het hoofdstation voor de terugreis.

In slechts 30uur hebben we een goede indruk gekregen van Berlijn, stad van de grote ingrepen…. Alles is groots en indrukwekkend. Zeker de moeite waard om [nogmaals] te bezoeken!

Monument

Holocaust_monument_Berlijn

2711 betonblokken variërend in hoogte van 20 cm tot 4,5 meter met een onderlinge tussenruimte van 95 centimeter. Je kan ertussendoor lopen, er op zitten en het nodigt uit om van de ene naar de andere te springen. Ook dat mag.

Wij hebben ook het holocaustmonument in Berlijn bezocht. Een monument ter herdenking van de Jodenvervolging tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Het ontwerp is van de Amerikaanse architect Peter Eisenman en het zorgt voor een gevoel van desoriëntatie en isolement. ‘Het is gebeurd, en daarom kan het weer gebeuren’ is het motto en de tekst van Primo Levi. Een Italiaans schrijven die het vernietigingskamp Auschwitz heeft overleefd. De formele naam: Denkmal für die ermordeten Juden Europas.

Sober. Mooi. Indrukwekkend.