Tja, soms probeer je eens wat… Hier in het fijne Toscane, tijdens onze heerlijke zomervakantie, lazen wij dat er een groentesoep van de streek is, de Ribollita. Tijdens een avond uit eten bij een Trattoria namen de kinderen een -heerlijke-pizza en wij deze goed gevulde groentesoep…

De ober keek aangenaam verrast bij het opnemen van de bestelling, maar dat beseften wij pas bij het serveren van de soep… Inderdaad het ziet er niet per se aantrekkelijk uit en deed ons denken aan 1 van de eerste babyprakjes. De ober tipte ons dat het nóg lekkerder smaakte met een scheutje olijfolie erover. Toegegeven de smaak was beter dan het uiterlijk, maar het mondgevoel en vooral het uiterlijk spelen ook een rol… Kortom ons bord ging niet helemaal leeg deze avond!

Even nagelezen over deze soep: Ribollire betekent letterlijk tweemaal opwarmen. Je maakt de soep klaar, laat deze afkoelen en warmt deze later weer op. De soep wordt vooral gegeten in de herfst en winter. Fijn. De basis is van borlottibonen, er gaan veel groenten in zoals bleekselderij, ui, wortels en afhankelijk van het seizoen de winterse groente als boerenkool of cavallo nero. Aha.

Mochten jullie dit alsnog zelf willen maken, er staan meerdere recepten op internet!

Altijd lekker, minestrone: https://jmdinspireert.com/tag/maaltijdsoep/